|
[ ! ]
[ A ] [ B ] [ C ] [ D ] [
E ] [ F ] [ H ] [ I ] [ K ] [
L ] [ M ] [ N ] [ O ] [ P ] [
Q ] [ S ] [ T ] [ U ] [ V ]
Język HTML umożliwia tworzenie dokumentów
hipertekstowych. Dokumenty takie mogą posiadać w swojej treści odnośniki do innych
plików przechowywanych na komputerze lokalnym, komputerach sieci lokalnej lub serwerach
w sieci Internet. Ta cecha języka HTML powoduje, że staje się on narzędziem
pozwalającym na tworzenie hipertekstowych baz wiedzy: praktycznie każdy element
utworzonej strony może być dynamicznym odnośnikiem umożliwiającym wyświetlenie
innego dokumentu związanego z tematem aktualnie czytanej strony.
Dokument HTML zawiera informacje określające sposób wyświetlania
jego zawartości. Te informacje są zapisane w postaci poleceń zwanych znacznikami, lub
tagami (ang. tags). Specyfikacja języka HTML określa zestaw znaczników, towarzyszących
im atrybutów, znaków specjalnych, oraz standardy kodowania znaków narodowych. Ważne
miejsce w specyfikacji języka zajmuje struktura dokumentu, a także zbiór wszystkich
dopuszczalnych wartości, jakie mogą być przypisane atrybutom.
Znaczniki języka HTML mają postać: <nazwa polecenia>.
Określają one sposób formatowania tekstu zawartego pomiędzy nimi przez przeglądarkę
użytkownika. Tekst zawarty pomiędzy znakami "<" , oraz ">"
stanowi nazwę znacznika i może być pisany zarówno małymi, jak i dużymi literami.
Większość znaczników języka HTML jest dwuczęściowa: używa się znacznika
początkowego w postaci: <nazwa_ polecenia>, oraz znacznika końcowego:
</nazwa_polecenia> informującego przeglądarkę o zakończeniu sposobu formatowania
tekstu znajdującego się po znaczniku początkowym. Poza znacznikami dwuczęściowymi w
języku HTML występują również
znaczniki jednoczęściowe, nie wymagające stosowania znacznika końcowego. Znaczniki te
mają postać: <nazwa_polecenia>. Przykładami tego typu znaczników są: znacznik
<HR> definiujący poziomą linię, oraz znacznik <BR> wymuszający
przełamanie tekstu w określonym miejscu.
Niektóre znaczniki mogą lub muszą posiadać atrybuty. W takim
wypadku postać znacznika jest następująca:
<nazwa_polecenia atrybut="wartość"> ...
</nazwa_polecenia>
zaś dla atrybutów nie posiadających wartości:
<nazwa_polecenia atrybut> ... </nazwa_polecenia>
Realizacja znaczników języka HTML ograniczonych znakami
"<" oraz ">"w postaci fragmentów tekstu nie jest możliwa
wprost w dokumentach, ponieważ każde wystąpienie tych znaków jest traktowane przez
przeglądarkę jako początek znacznika. Język HTML definiuje konwencję stosowania w
dokumentach znaków zastrzeżonych i narodowych. Znaki te zapisuje się w postaci
&skrót_nazwy_znaku, przy czym rozróżniana jest tu wielkość liter. Dzięki temu
możliwe jest stosowanie tych znaków w dokumentach.
W celu przyspieszenia transmisji w sieciach rozległych dokumenty HTML
przesyła się w postaci źródłowej. Formatowaniem zawartego na stronie HTML tekstu
zajmuje się przeglądarka użytkownika. Zadaniem przeglądarki jest interpretacja
poleceń HTML znajdujących się w dokumencie, czego konsekwencją jest wyświetlenie
strony. Ze względu na różnice panujące pomiędzy przeglądarkami sposób wyświetlania
zawartości tego samego dokumentu może być odmienny w różnych przeglądarkach. W
przypadku, gdy w dokumencie występują znaczniki, które nie mogą być właściwie
zinterpretowane przez przeglądarkę zostają one pomijane: nie zostaje wyświetlony
komunikat o błędzie, zaś tekst zawarty pomiędzy tymi znacznikami nie zostaje
sformatowany. Dzięki temu możliwe jest przeglądanie dokumentów zapisanych w języku
HTML w wersji 4.0 przy użyciu przeglądarek interpretujących starsze wersje HTML.
Wówczas specyficzne elementy języka HTML 4.0 zostaną pominięte, co jednak może
powodować - niepoprawne wyświetlanie zawartości strony.
[ ! ]
[ A ] [ B ] [ C ] [ D ] [
E ] [ F ] [ H ] [ I ] [ K ] [
L ] [ M ] [ N ] [ O ] [ P ] [
Q ] [ S ] [ T ] [ U ] [ V ]
|